ลิเวอร์พูล ถอนแค้นจาก เอฟเวอร์ตัน ได้สำเร็จ เมื่อเปิดบ้านเคี้ยวลูกอมหวานเจี๊ยบ 1-0 และต่อไปคือสิ่งที่ผมเห็นใน แอนฟิลด์
1. อลิสซง เบ็คเกอร์ ไม่พร้อมลงเฝ้าเสา จึงต้องใช้น้องลูกหมีทำหน้าที่แทน ขณะที่ตำแหน่งแบ็คขวา จำเป็นต้องขยับเอา เคอร์ติส โจนส์ มาเล่น
ลิเวอร์พูล คุมเกมและครองบอลได้มากกว่าอย่างรวดเร็ว แต่ปัญหาอยู่ที่การเข้าทำ เมื่อเจอการตั้งรับลึก และใช้ลูกหนักของคู่แข่ง
2. เอฟเวอร์ตัน มาเล่นแบบเจียมเนื้อเจียมตัวอย่างชัดเจน
เวลาได้บอล พวกเขาจะไม่เซ็ตเกมขึ้นมาด้วยการต่อบอลและทำชิ่ง แต่จะใช้วิธีสาดยาวไปข้างหน้าอย่างเดียว เพราะรู้ว่า ลิเวอร์พูล บีบสูงพลางเพรสซิ่งเข้าใส่
ถ้าต่อบอลกันก็จะไม่เกิน 4-5 จังหวะ แล้วก็ทิ้งบอลยาวไปลุ้นเอาข้างหน้าแบบตามมีตามเกิด
3. ผู้มาเยือนหวิดเหลือ 10 คน ตั้งแต่ต้นเกมจากจังหวะที่ เจมส์ ทาร์คอฟสกี้ สกัดบอลแล้วไปยันหน้าแข้ง อเล็กซิส แม็ค อัลลิสเตอร์
ในสนามไม่มีภาพช้าให้ดูนะครับ สิ่งที่ผมเห็นคือนักเตะของ เอฟเวอร์ตัน พุ่งไปหวดบอลได้ก่อน แต่การเข้าบอลอันตรายแบบนั้นแล้วรอดใบแดง
ถือว่าโชคดี !!!
ขณะเดียวกัน เอฟเวอร์ตัน ก็อับโชคเช่นกัน ประตูที่ทำได้ดันล้ำหน้าซะก่อน แถมจังหวะหลุดเดี่ยวไปยิงของ เบโต้ ก็ชนเสา…ซะอย่างนั้น
4. จัดเป็นอีกเกมที่ โม ซาล่าห์ เล่นไม่ออก เพราะถูกคู่แข่งระมัดระวังอย่างจงหนัก เกมรุกส่วนใหญ่จึงหนักไปทางซ้ายที่ ลุยส์ ดิอาซ ซะมากกว่า
เกมรุกของ ‘หงส์แดง’ จึงดูหนืดๆ ไม่ได้สร้างความกดดันให้ทีมลูกอมสักเท่าไหร่ แถมใช้ลูกเตะมุมให้เป็นประโยชน์ไม่ได้เลย
จบครึ่งแรก กองเชียร์เจ้าถิ่นออกอาการตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัดจนร้องเพลงเชียร์กันไม่ออก
5. ครึ่งหลัง ลูกทีมของ อาร์เน่อ สล็อต สำแดงความกระเหี้ยนออกมามากขึ้นพลางเร่งเครื่องจนสปีดเกมรุกเร็วขึ้น ก่อนที่จะบุกหนักอย่างต่อเนื่อง
สุดท้ายจึงใช้เวลาไม่นานนักทำลายตาข่ายขึ้นนำได้สำเร็จ
ผมมั่นใจว่าชัยชนะเป็นของ ลิเวอร์พูล ตั้งแต่ตอนนั้น เพราะ เดวิด มอยส์ วางแผนมา เพื่อยันเสมอเท่านั้นเกมรุกก็ไม่ได้มีความน่ากลัวอะไร ถ้าเจ้าถิ่นไม่พลาดเองก็แทบไม่มีทางได้ประตู
…ว่าแล้วก็เขยิบเข้าใกล้ตำแหน่งแชมป์พรีเมียร์ลีกเข้าไปอีก 1 ก้าวกระโดด !!!